Kaplumbağalar, yavaş tempolu yaşamlarıyla bilinirler, ancak beslenme alışkanlıkları oldukça çeşitlidir. Evde beslenen kaplumbağalar için doğru bir beslenme programı uygulamak, sağlıklarını korumak için önemlidir.

1. Genel Beslenme İlkeleri

Kaplumbağalar genellikle otçul veya omnivor (her şeyi yiyen) olarak kabul edilir. Onlara dengeli bir diyet sağlamak, uygun vitamin ve mineralleri almasını sağlar. Kaplumbağa maması, sebze ve meyvelerle desteklenmiş bir diyet genellikle önerilir.

2. Kaplumbağa Maması ve Ticari Ürünler

Kaplumbağalar için özel olarak formüle edilmiş kaplumbağa maması, dengeli beslenmelerini sağlamak için kullanılabilir. Ancak, bu mamalar tek başına yeterli değildir; onları taze sebzeler ve meyvelerle desteklemek önemlidir.

3. Sebzeler ve Meyveler

Kaplumbağalar genellikle yapraklı sebzeleri sever. Marul, ıspanak, pazı gibi sebzelerle birlikte havuç, kabak, domates gibi meyveler de onlar için sağlıklı seçeneklerdir. Ancak, bazı sebzeler ve meyveler aşırı miktarda oksalik asit içerebilir, bu nedenle çeşitliliği korumak önemlidir.

4. Protein Kaynakları

Kaplumbağaların diyetlerine uygun protein eklemek önemlidir. Bu, kuru yemişler, kalsiyum tozu eklenmiş solucanlar veya haşlanmış yumurta gibi kaynaklardan sağlanabilir. Ancak, protein miktarına dikkat etmek ve aşırıya kaçmamak önemlidir.

Kaplumbağalar Ne Zaman Yemek Yemelidir?

Kaplumbağalar genellikle gün içinde aktiftir ve yemek yemek için en iyi zamanlarını genellikle sabah veya öğleden sonra bulurlar. Ancak, her kaplumbağanın bireysel alışkanlıkları farklı olabilir, bu nedenle onları gözlemlemek ve uygun bir zaman belirlemek önemlidir.

Kaplumbağalar Günde Kaç Kez Yemek Yer?

Kaplumbağalar genellikle gündüzleri aktiftir ve bu nedenle yemek yeme eğilimindedirler. Ancak, her kaplumbağa bireysel ihtiyaçlara sahip olduğundan, belirli bir beslenme programı oluşturmak zordur. Genel olarak, yetişkin kaplumbağalar genellikle günde bir kez veya her iki günde bir beslenir.

Kaplumbağa Beslenme İpuçları

• Çeşitlilik Önemlidir: Kaplumbağaların diyetlerine çeşitlilik katmak, farklı besinleri almalarını sağlar. Bu, vitamin ve mineral eksikliklerini önlemeye yardımcı olabilir.
• Taze Yiyecekler: Taze sebze ve meyveler, kaplumbağaların beslenmelerinde önemli bir rol oynar. Taze yiyecekler, besin değerlerini daha iyi korur.
• Dengeli Protein İçeriği: Protein, kaplumbağaların büyüme ve enerji ihtiyaçlarını karşılar. Ancak, aşırı miktarda protein de zararlı olabilir, bu nedenle dengeli bir oran önemlidir.

Kaplumbağaların beslenme alışkanlıkları, türlerine, yaşlarına ve çevresel faktörlere bağlı olarak değişebilir. Bu nedenle, kaplumbağanızın spesifik ihtiyaçlarını anlamak ve bir veterinerle düzenli kontroller yapmak önemlidir.

Kaplumbağalar Ne İçer?

Kaplumbağalar, su içmeleri gereken canlılardır ancak genellikle suyun bir kısmını yiyecekleri ile alırlar. Beslenme alışkanlıkları, türlerine ve yaşlarına bağlı olarak değişebilir. İşte kaplumbağaların genellikle içtikleri ve içme alışkanlıkları hakkında bazı bilgiler:

• Su: Kaplumbağaların temel içecek kaynağı sudur. Genellikle su bir kap içinde sağlanır ve kaplumbağalar, ihtiyaçlarına göre serbestçe içebilirler. Kaplumbağaların içme ihtiyacı, türüne, yaşına ve çevresel koşullara bağlı olarak değişiklik gösterebilir.
• Yiyeceklerle Alınan Su: Kaplumbağalar, bazı yiyeceklerini suyla birlikte alabilirler. Örneğin, marul gibi sulu sebzeler ve meyveler, kaplumbağaların su ihtiyaçlarını bir ölçüde karşılayabilir. Ancak yine de temiz içme suyu sağlamak önemlidir.
• Banyo: Kaplumbağalar bazen yüzme havuzları veya sığ su banyoları içinde yüzebilirler. Bu hem temizlenmeleri hem de su içmeleri için bir fırsat sunar. Ancak, banyo suyunun temiz olduğundan emin olunmalı ve kaplumbağa için güvenli bir derinlikte olmalıdır.
• Doğal Ortamlarında Su Kaynakları: Bazı kaplumbağa türleri doğal yaşam alanlarında göletler veya nehirler gibi su kaynaklarında yaşarlar. Bu ortamlarda, kaplumbağalar hem içme suyu hem de avlanma için suyu kullanabilirler.

Kaplumbağaların içme alışkanlıkları, yaşadıkları çevreye ve sağlık durumlarına bağlı olarak değişebilir. Kaplumbağanızın sağlıklı kalması için temiz içme suyu sağlamak, onun su ihtiyacını karşılamak için önemlidir. Ayrıca, kaplumbağanızın su kabını düzenli olarak temizleyerek içme suyunun hijyenini korumak da önemlidir.

Kaplumbağaların Bilinmeyen Özellikleri

1. Uzun Ömürleri

Kaplumbağalar, uzun ömürleriyle ünlüdür. Bazı türler ortalama olarak 50 ila 100 yıl arasında yaşayabilirler.

2. Gözyaşı Üretemezler

Kaplumbağalar, gözyaşı üretemezler. Gözlerini temizlemek için suya ihtiyaç duyarlar.

3. Koku Duyuları Gelişmiştir

Kaplumbağaların koku duyuları oldukça gelişmiştir. Özellikle su kaplumbağaları, çevrelerindeki kokuları algılamak için duyduklarını kullanırlar.

4. Yüksek Dayanıklılık

Kaplumbağalar, zorlu koşullarda yaşayabilen dayanıklı canlılardır. Bazı türler, çorak ortamlarda ve kısıtlı yiyecek kaynaklarında bile hayatta kalmayı başarabilirler.

Bu yazıda, kaplumbağaların beslenme alışkanlıkları, sevdiği yiyecekler ve bilinmeyen özellikleri hakkında temel bilgiler verildi. Ancak, her kaplumbağa türü farklıdır, bu nedenle spesifik ihtiyaçlarını anlamak için türüne özgü kaynaklara başvurmak önemlidir.

<p>The post Kaplumbağa Ne Yer? first appeared on BilgimNette.</p>

Balina yağı hangi alanlarda kullanılır?

• Beslenme ve gıda ürünlerinde
• Tıbbi ve sağlık ürünlerinde (özellikle omega-3 içeriği nedeniyle)
• Kozmetik ve bakım ürünlerinde
• İlaç endüstrisinde gibi alanlarda kullanılır.

Balina yağı üretimi genellikle büyük balina işleme gemilerinde gerçekleştirilir. Bu gemilerde, balinanın parçalanmış kalın yağ dokuları ve çubukları (dişleri) buhar basıncı altında kaynatılır. Karaciğerinin yağı genellikle alkalilerle işlendikten sonra bir çözücüyle özütlenerek elde edilir. Balinanın kalın yağ dokularından ağırlığının yüzde 50-80’i, balina çubuğundan yüzde ıo-70’i, etinden de yüzde 2-8’i kadar yağ çıkarılır.

Balina yağı nasıl çıkarılır?

Balina yağı, avlanan balinaların vücutlarından çıkarılır. Balinaların vücutlarındaki yağ tabakaları, balinaların yağının kaynağı olan yağ bezleri tarafından üretilir. Balina yağı, bu yağ bezlerinden çıkarıldıktan sonra temizlenir, filtrelenir ve soğutulur. Son olarak, yağ, ticari amaçlar için paketlenir ve satılır.

Günümüzde Balina avı

Balina avı, binlerce yıl boyunca insanlar tarafından yapılmıştır, ancak son yüzyılda, balinaların neslinin tehlike altında olduğu ve balinaların avlanmasının çevresel ve etik sorunları olduğu görüşleri artmıştır.

Bu nedenle, 1986 yılında Balina Avı Yasağı olarak adlandırılan Birleşmiş Milletler Balina Avı Yasağı (International Whaling Commission) tarafından balinaların küresel çapta avlanması yasaklandı. Ancak, bazı ülkeler hala balinaları avlamaya devam etmekte ve Balina Avı Yasağı’nı tanımamaktadır.

Balina avı, küresel çapta insanların ve grupların tartışmasına ve endişesine neden olmaktadır. Balinaların avlanmasının yasaklanması, insanlar tarafından avlanan balinaların sayısını azaltmıştır ve balinaların neslinin korunması için çalışmalar yapılmaktadır.

<p>The post Balina Yağı Nedir? Balina Yağı Nerelerde Kullanılır? first appeared on BilgimNette.</p>

Bir evcil tavşan elde etmek için bu çok iyi nedenlere ek olarak, bu hayvanlar çok da şirinlerdir. Çok çeşitli renkler, kürk tipleri ve uzunlukları, boyutları ve şekilleri vardır. Aslında 50’den fazla farklı tavşan ırkı vardır.

Evcil hayvan olarak eve getirmek için özellikle sevimli bir tavşan arıyorsanız, en güzel 10 tavşan ırkının bu kullanışlı listesine göz atın. Hiç vakit kaybetmeden harika bir evcil hayvanınız olacak.

1. Chinchilla

Çinçilla tavşanı, aynı isimdeki gibi küçük kemirgen olarak seçildi ve dünya çapında güzel ve yumuşak kürkü yüzünden tercih edildi. Hiç şüphe yok ki bu cins pek çok kişi tarafından en güzel ırklardan biri olarak düşünülmüş.

Çinçilla’nın kürkü, en zengin griden uzun ve parlak bir palettir. Bu kürke dokunmal sıcak ve ipeksi bir his uyandırır.

Chinchilla adıyla anılan üç ayrı ırk var: Standart, Amerikan ve Dev Chinchilla.

2. Angora

Çinçilla gibi, İngiliz, Fransız ve Saten Angorası dahil olmak üzere angora monikerleri altına giren bir dizi farklı tavşan ırkı vardır. Bu cinslerin tümü, sable ve beyaz da dahil olmak üzere çeşitli renklerde gelen uzun, yünlü paltolarıyla bilinir.

Bu kabarık mucizelerin kazak ve diğer örme eşyalarda yün olarak kullanılır.

3. Champaign D’Argent

Fransızca’da argent kelimesi gümüş anlamına gelir ve hepimiz biliyoruz ki Champaign harika bir köpüklü içecek. Böylece Champaign D’Argent tavşan ırkı, sevimli ipeksi, gümüş rengi bir kürk ile karakterize edilir. Bu gümüş efekti aslında tavşan üzerindeki çeşitli renkteki tüylerin kombinasyonu ile üretilir.

4. Creme D’Argent

Bu tavşan ırkı Fransa’dan da geliyor ve sade bir hayvan. Creme D’Argent , harika, koyu turuncu bir astarı olan kremsi beyaz bir üst kürke sahiptir. Yaklaşık 8 ila 11 pound ağırlığındaki daha küçük argent cinslerinden biridir.

5. Palyaço

Bu tavşan ırkı, tüm tavşan ırklarının en sıradışı kürklerinden birine sahiptir. Ceketinin çıkardığı ilginç etki, birçok farklı renkli saçın karıştırılması ve kıvrılması gibidir. Dahası, kafasındaki alacalık genellikle çok çarpıcı bir görünüm için iki ayrı renge ayrılır.

6. Lop

Eğer bir tavşanda istediğiniz şey kulaklarsa, Lop sizin için harika bir seçimdir.

Birçok kişi, bu tavşan ırkının uzun ve sarkık kulaklarının, güzel olduklarından daha çok komik olduğunu söyleyebilir. Ancak bu, bu kulaklara dokunmanın ne kadar yumuşak olduğunu gösteriyor.

Lop sadece çok sevimli bir tavşan değil, tatlı davranışlarıyla mükemmel ve çok popüler bir evcil hayvandır. Her yıl daha fazla aile, evlerine ve çocuklarına mükemmel bir katkı sağlamak için bu tavşanlardan birini benimsiyor.

7. Palomino

At ırklarını bilenler, attan sonra gelen palomino tavşanın neye benzediği hakkında iyi bir fikir sahibi olabilirler. Paltosunun parlatılmış altın rengi kesinlikle bu büyük didin güzelliğini akla getirecektir. Başka bir palomino çeşidi, vaşak renklerindedir. – beyaz ve gri.

8. Polonya Tavşanı

Sadece üç kilo ağırlığında olan bu minik tavşan, dünyadaki en popüler gösteri tavşanlarından biridir. Özelliği sadece sevimli olması değil, ekstra parlak ceketi her zaman sahiplerini memnun edecektir. Polonyalı cins mavi, siyah, beyaz ve çikolata renklerinde olabilir.

9. Silver Fox

Gümüş tilki gibi bir isimle, sadece bu tavşan ırkının neye benzediği hakkında iyi bir fikriniz olmaz, aynı zamanda güzel bir hayvan olduğuna emin olabilirsiniz. Ve bunda tamamen haklısınız.

Silver foxların kürkü uzun ve yoğundur, bu cinsin mavi ve siyah çeşitlerinin eşit ve muhteşem şekilde gümüşleşmiş görünmesine neden olur. Bu nedenle bu tavşan, tavşan şovlarında giderek daha popüler hale geliyor.

10. English Point

Bu son tavşan ırkı, tüm ırkların sadece en güzellerinden biri değil, göreceğiniz en belirgin tavşanlardan biri. İngiliz spotunun ceketi , Dalmaçyalı köpek cinsine çok benziyor, beyaz ceketi koyu lekelerle eşit bir şekilde serpiştirilmiş.

Bu orta boy tavşan, Dalmaçyalı gibi, uzun ve zarif bir kemerli gövdeye sahiptir.

<p>The post En Güzel 10 Tavşan Irkı first appeared on BilgimNette.</p>

Sibirya’da donmuş cesetleri ve Orta Avrupa’daki petrol birikintilerinde iyi korunmuş örnekleri bulunmuştur. Kalın bir postla örtülü olan gövdesi iri ve ağır, kafatasının önündeki iki boynuzu da uzun ve kalındır.

Buzulların ulaşamadığı daha ılıman bölgelerdeki otlaklarda da yaşayan tüylü gergedanlar Paleolitik çağa ait resim ve kabartmalarda sıkça kullanılırdı: çeşitli yerlerde son derece ayrıntılı çizilmiş resimlerine rastlanmıştır.

Coelodonta, tüylü gergedan (Diceros bicornis) ile aynı familyaya ait bir fosil hayvan türüdür. Coelodonta, tüylü gergedanlardan daha büyük ve daha kalın tüylü bir hayvandı ve eski zamanlarda Avrupa, Asya ve Afrika’da yaşamıştır. Tüylü gergedanlar ise halen Afrika savanlarında yaşayan ve nadirleşen bir hayvandır. Coelodonta’nın fosil kayıtları, bu hayvanın yaklaşık 2.6 milyon yıl önce yaşamış olduğunu göstermektedir.

Tüylü Gergedan, yaklaşık 4 metre boyunda, 2 ton ağırlığında bir hayvan türüdür ve Afrika savanlarında yaşarlar. Gergedanlar genellikle tek başına ya da küçük gruplar halinde yaşarlar ve gündüzlerini yatakta geçirirler. Geceleri ise avlanırlar ve etobur bitkilerin arkasındaki çalıları keşfederler. Tüyleri, korunma amacıyla kafatasındaki büyük boşluklardan çıkar ve bu tüyler, gergedanın sıcaklık düzenlemesini ve avlarından kaçmasını kolaylaştırır.

Soyu Tükendi mi?

Hayır, soyu tükenmemiştir. Ancak tüylü gergedanlar nadirleşmiş ve Endangered (tehlike altında) olarak kabul edilmektedir. Bunun nedeni, tarım alanlarının genişlemesi, avlanma ve habitat kaybıdır. Küresel çaba gösterilerek tüylü gergedanların korunması ve sayılarının artması için çalışmalar yapılmaktadır.

<p>The post Tüylü Gergedan first appeared on BilgimNette.</p>

Taş çağı insanlarının küçük balinalar ve yunusları avladıkları sanılmaktadır. İlkel Eskimoların ve Kuzey Amerika Yerlilerinin İS 100’lerde bu işle uğraştıklarını ve avlarından yiyecek, yakacak olarak ve alet yapımında yararlandıklarını gösteren kanıtlar vardır. Avrupa’da sistemli balina avcılığı ortaçağ sonlarında Biscay Körfezi civarında başladı. Basklı balina avcılan sürülerin peşinde uzun deniz yolculuklarını göze alarak daha 16. yüzyılda Newfoundland ve İzlanda kıyılarına vardılar. Bazı bilim adamları bu okyanus aşırı yolculukların 1372’de başladığını öne sürmektedir.

17. yüzyılda İngilizler ve Felemenkliler büyük av filoları kurarak deneyimli Basklı balinacıları işe almaya başladılar. Bu dönemde Felemenk’ten bir yıl içinde 300 kadar gemi ve 18 bin denizcinin balina avına çıktığı da oldu. Avrupa’ya yakın sulardaki balinaların sayıları giderek azaldığından, 18. yüzyılın başlarından sonra bu filolar zorunlu olarak Grönland ve Davis Boğazı civarındaki sulara yöneldi. Bu yüzyılda Amerikan kolonilerine ait gemiler de Atlas Okyanusunda balina avcılığına başladı. Amerikalı avcılar balina gemilerinin olanaklarını büyük ölçüde artıran bir yeniliği de beraberlerinde getirdiler. Bu gemilere yerleştirilmiş bulunan tuğla fırınlar sayesinde, değerli balina yağı, kıyıdaki tesislere kadar taşımaya gerek kalmadan, denizde kaynatılıp işlenerek fıçılara konabiliyordu. Böylece gemiler yüklerini bırakmak için karaya dönmeden denizde dört yıl kalabiliyorlardı.

19. yüzyılda balina avcılığı Büyük Okyanusa ve Kuzey Kutbu Bölgesi’ne doğru yayıldı. Yüzyılın ortalarında çoğu New England’dan kalkan 700’ü aşkın gemiden oluşmuş bir filosu bulunan ABD, bu alanda tam bir egemenlik kurdu. Petrol sanayisinin gelişerek aydınlatma ve yağlama pazarını ele geçirmesiyle, yüzyılın sonlarında balina avcılığı düşüş içine girdi. 20. yüzyılda balinalardan elde edilen ürünler için yeni kullanım alanları bulundu ve balina soyunun tükenmesi tehlikesine karşın balinacılık yeniden canlandı.

Balina Avı Videosu;

Modern yöntemlerin bulunmasından önce, balinalar hemen her yerde kayıklardan zıpkın atılarak avlanırdı. Bunun tek istisnası balinaları ağlarla kıyıya doğru süren eski Japon balina avcılarıydı. 17. yüzyılda Avrupalılar Eskimo balina avcılığıyla ilk kez karşılaştıklarında Eskimolar deri kayıklar, fırlatıldığında ucu balinanın gövdesine saplanıp kalan kulaklı zıpkınlar ve suya dalan hayvanı izlemeye ve yormaya yarayan, şişirilmiş fok postu dizili deriden halatlar kullanıyorlardı. Avrupa ve Kuzey Amerika’da uygulanan yöntem de buna benziyordu. Balina avına çıkılan büyük bir gemiden, her birinde kulaklı zıpkınlar, uzun halatlar ve 6 kişilik mürettebat bulunan 8,5 m’lik kayıklar balinanın peşinden gitmek üzere suya indirilirdi. Vurulan balina halatı sürükleyerek kaçmaya başlar, yorulup su yüzüne çıkınca da mızrak (lance) adı verilen daha uzun bir zıpkınla öldürülürdü, Daha sonra geminin yan tarafına bağlanan balinanın yağlı bölümleri kargıların ucuna takılmış uzun bıçaklarla sıyrılır ve bu işlem tamamlandıktan sonra işe yaramayan artıkları denize bırakılırdı.

Modern balina avcılığı 19. yüzyılın ortalarında Svend Foyn adında bir Norveçlinin zıpkınları atmak için patlayıcıyla ateşlenen bir top icat etmesiyle başladı. O zamana değin balina avcılan elle atılan zıpkının menzili dışına kaçamayan kambur balina, kaşalot ve boz balina gibi hantal balinaları avlayabiliyorlardı, Foyn’un topu zıpkını daha uzağa atabiliyordu. Böylece hantal balinaların sayıca azalmaya başladığı bir dönemde, balina avcıları soylarını büyük ölçüde korumuş olan çatalkuyruk balina, kuzey balinası ve mavi balina gibi daha hızlı yüzen balinaların peşine düşme olanağını buldular. Motorlu gemilerin kullanılması bu gelişmeyi daha da hızlandırdı. Sonraki yıllarda bu yöntemler temelde değişikliğe uğramaksızın günümüze değin sürdü.

Günümüzde balina avcılığında helikopter, su altı sonarı ve güçlü zıpkın topları kullanılmakta, çok büyük miktarda balina avlanabilmektedir . Yaklaşık 60 m uzunluktaki avcı gemileri 18 deniz mili hız yapabilmekte ve 54 kg’ lik zıpkınları yaklaşık 22,5 m uzaklığa fırlatabilmektedir. Ölü balinalar batmayacak biçimde şişirildikten sonra üstlerine işaret bayrakları ya da radyo vericileri konarak bırakılır. Böylece avcı gemisi yeni avın peşine düşer. Bir avcı gemisi ilk avladığı balinaya geri dönüp balina işleme gemisine götürmeden önce, bu avın 160 km ötesindeki bölgelere kadar ilerleyebilir.

Balina işleme gemileri, işleme donanımları, laboratuvarları ve hastaneleriyle hiçbir yardıma gerek olmadan pek çok işlevi yerine getirirler. Böyle bir gemide yaklaşık 45 dakika içinde, tarih öncesi dinozorların en irisinden bile büyük olan bir mavi balinanın yağı sıyrılır, parçaları ayrılır ve bunlar yağ ve çeşitli unlar elde edilecek biçimde basınç altında pişirilir.

Balinalardan çıkarılan yağlar, elde edildikleri hayvanın cinsine göre balina yağı ve ispermeçet yağı olarak ikiye ayrılır. Çubuklu balinalardan çıkarılan balina yağı büyük ölçüde margarin ve yemeklik yağ yapımında kullanılan yenilebilir bir yağdır. Bu tür yağın asıl kaynağı büyük çatalkuyruk balinalardır. Kaşalottan elde edilen ispermeçet yağıysa yenmez ve sanayide kullanılır. İyi arıtılmış ispermeçet yağı, kaliteli mumların yapımında kullanılan beyaz, mumsu, katı bir maddedir. Balinalardan elde edilen ürünler sabun, kozmetik ve parfüm yapımında kullanılır. Balina eti de insanların kullanabileceği biçimde işlenir; et unundan hayvan yemi, kemik unundan da gübre üretilir.

Tek seferde çok sayıda balina avlayabilmenin olanaklı hale gelmesi, balina türlerini korumak amacıyla modern balina avcılığının uluslararası kurallarla sınırlandırılmasına yol açmıştır. Başta Antarktika olmak üzere pek çok bölge koruma alanı ilan edilmiştir. Yakalanabilecek balina sayısı ve av mevsiminin uzunluğu sınırlanmış, balinaların belli bir boya ve olgunluk derecesine erişmeden avlanmaları ve anaların yavrularıyla birlikte öldürülmeleri yasaklanmıştır.

Balina Avcılığı Hangi Ülkelerde Yapılır?

Balina avcılığı, günümüzde çok az sayıda ülkede yapılmaktadır. Bunlar arasında Norveç, Japonya ve Güney Afrika’daki gibi ülkeler bulunmaktadır. Bununla birlikte, balina avcılığının çok sayıda ülkede yasak olduğu veya sınırlandırıldığı da unutulmamalıdır. Norveç, Japonya ve Güney Afrika, Balina Avcılığı Yasağı Olmayan Ülkeler Birliği’ne (IWC) üye değildir ve IWC tarafından yapılan moratoriumu tanımazlar. Ancak, balina avının çevresel etkileri ve doğal kaynakların tükenme tehlikesi gibi endişeler nedeniyle, birçok ülke bu pratiğin yasaklanmasını desteklemektedir.

<p>The post Balina Avcılığı, Balına Nasıl Yakalanır? first appeared on BilgimNette.</p>

1856 YILININ kış mevsiminde, Fransız işçiler bir tünel açmaya çalışıyordu. Bu tünelden Saint-Dizier’den Nancy’e gidecek olan tren geçecekti. Işçiler karanlıkta dev bir cisimle karşılaştı. Bir az önce jurasik yapıdaki arazide, kireçtaşı tabakasında bulunan büyük bir kaya parçasını yarmışlardı. Karşılaştıkları bu büyük cisim kayanın içindeki delikten sallanarak çıktı, kanatlarını çırptı ve hırıltılı bir çığlık attıktan sonra düşüp öldü. Bu canlı, bir kaz büyüklüğündeydi ve biçimi de bir kazı andırıyordu. Buna karşın, içinde keskin dişleri olan ağzıyla, kafasının görünümü korkunçtu. Uzun bacaklarının ucunda sivri pençeleri vardı. Bu pençeler yarasanınki gibi bir zarla birbirine bağlanmıştı.

100 milyon yıldan daha önce yaşamış olan fosilleşmiş bır kanatlı kertenkele. 1856 yılında Fransa’da canlı bir kanatlı kertenkelenin kayaların arasından çıktığı bildirildi.

Derisi ise siyah, kalın ve yağlı bir hayvan derisi gibiydi. İşçiler cesedi, yakında bulunan Gray kasabasına dikkatle taşıdılar. 9 Şubat 1856 tarihli Illustrated London News’ta yayınlanan bir rapora göre, paleantolojide uzmanlaşmış bir doğa bilimci bu yaratığı hemen tanıdı. Kanatlı kertenkeleler sınıfına giren soyu tükenmiş bir hayvandı. Bu hayvanın bulunduğu kaya tabakası, kanatlı kertenkelelerin yaşadığı dönemlere uyuyordu. İçinden çıktığı kovuk ise, gövdesini tam anlamıyla saracak büyüklükteydi. Bu da kalıntı birikimi ile sıkıca çevrelenmiş olduğunu göstermektedir.

Taştan çıkan kurbağa
Belki de bu Fransız uçan kertenkelesinin öyküsü, binlerce yıl kayalar içine hapsolup kalmış yaratıkların öykülerinin en dokunaklısıdır. Bu öyküler, Viktorya Devri’ndeki bilimin sınırlarını oldukça zorladı. Aynı zamanda da yan tutmalara yol açtı. Ancak, fizikçi William Crookes’un fiziksel araştırma deneylerine de bu tepkiler gösterilmişti. Bu tür bir gizemin çağdaş eşiti UFO sorunudur. Aynı şekilde yıllardır doyurucu bir sonuca varılamadan, UFO sorunu da sürüp gitmektedir.
Bu gibi sıkışıp kalmış hayvanlarla ilgili tartışmaların temeli Annual Register‘in bir yayımı ile 1761 yılında. ortaya atıldı. O yıl Annual Register, bazılan antik çağlarda, bazılan daha yakın tarihlerde, çoğunluğu küçük sürüngen ve kabuklu deniz hayvanı olmak üzere, böyle taşlar içinde hapsolup kalmış hayvanlara yazılarında geniş yer verdi. Bunlann yanı sıra, Toulon limanı’na döşenen taşlar kırılıp açıldığında içlerınden canlı ve olağanüstü bir tadı olan kabuklu deniz hayvanlarının çıktığından söz ediliyordu. Ayrıca Francis Bacon, Baptist Fulgosa, Agricola ve Hostius’un yazılarını yayınlıyordu. Bu bilim adamları yengeçlerin istakozların, kara kurbağalarının ve kurbağaların yiyecek, hava, ışık ve nem olmadan sonsuza değin yaşayabileceklerini kanıtlamaya çalışıyorlardı.

Ambroise Pare‘nin bu konudaki kişisel gözlemi de ayrıntılı olarak yayınlandı. Ambroise Pare, III. Henry‘nin özel baş cerrahıydı. Anlattığına göre, 16’ıncı yüzyılda, Meudon‘daki evinde bir işçinin çok büyük ve sert taşlan kırmasını oturmuş seyrediyordu. Bu taşlardan bir tanesi kırıldığında kocaman ve canlı bir kara kurbağasının çıktığını gördü. Hayvanın taşın içine girebileceği en küçük bir delik yoktu. Pare’nin bu öyküsü Viktorya Devri’nde çok küçük değişikliklerle tekrarlanıp durdu. Bunlardan bazıları belgelenmiş bazıları belgelenmemiştir. Fakat ne olursa olsun, hepsinin ayrıntılan şaşırtıcı bir şekilde birbirine uymaktaydı.

<p>The post Kurbağaların Sırrı first appeared on BilgimNette.</p>

<p>The post Çin Su Geyiği first appeared on BilgimNette.</p>

En iyi bilinen tür, Akdeniz’in doğusundan Tayvan ve Japonya’ya kadar yayılmış olan bayağı balık baykuşudur (K. zeylonensis) 56 cm uzunluğundaki bu kuşun gövdesi açık kahverengi üstüne çeşitli kahverengi tonlarında nakış ve çizgilerle süslüdür. Kanatlarında ak lekeler, boynunda krem rengi bir kolye vardır. Belirgin kulak püskülleri ve iri, sarı gözleri ilk bakışta dikkati çeker. Akarsu ve göl kenarlarındaki ormanlarda yaşar, daha çok balıklarla beslenir. Birkaç çalı çırpının ağaçlara ya da kaya kovuklarına özensizce yığılmasıyla hazırlanan yuvaya, dişi balık baykuşu bir-iki yumurta bırakır; kuluçka süresi yaklaşık 35 gündür. Birkaç yıl öncesine değin Türkiye’de, Çukurova’nın, özellikle Seyhan ve Ceyhan ırmaklarının çevresindeki ağaçlık bölgeler de ürediği bilinen balık baykuşu son yıllarda görülmediğinden soyunun tükenmiş olabileceği sanılmaktadır.

Scotopelia peli Afrika’da, Sahra’nın güneyindeki geniş bir bölgede yayılmıştır. Yaklaşık 50-60 cm uzunluğundaki bu türün sırtı kahverengi üstüne çizgili, karnı kırmızımsı sarı üstüne V işaretli ve beneklidir. Yuvarlak kafası bol tüylerle kaplıdır, ama kulak tüyleri yoktur.

<p>The post Balık Baykuşu first appeared on BilgimNette.</p>

Balık kartalının sırtı kahverengi, karnı aktır; başında da yer yer ak çizgiler bulunur. Suyun üstünde uçarak avın yerini kestirdikten sonra, kanatlarını hafifçe çırpıp havada hareketsiz durarak uygun anı kollar ve ayaklarını önde olmak üzere suya dalıp uzun, kıvrık pençeleriyle balığı yakalar. Ayaklarının altındaki sivri iğneleri saplayarak sıkıca tuttuğu avını, yerken rahatsız edilmeyeceği bir tüneğe taşır. Bazen karnını doyurduktan sonra suyun üstünde alçaktan uçarak, ayaklarını, yıkamak istercesine suya değdirir.

Yalnız kış aylarını geçirdiği Güney Amerika dışındaki bütün kıtalarda üreyen balık kartalı, yüksek ağaçların tepesinde, adacıkların alçak kesimlerinde ya da yar kenarlarında bazen tek başına, bazen koloniler halinde yuva kurar. Rasgele yerleştirilmişince dallardan yapılan yuvanın çapı 2 m’yi bulur. Dişi, kabuğunda çok göz alıcı desenler olan iki ile dört kadar yumurta bırakır; yaklaşık beş hafta sonra yumurtadan çıkan yavrulan dişi ve erkek ortaklaşa besler. Altı-sekiz hafta içinde, yavruların vücudunu örten incecik tüyler yerini gerçek tüy ve teleklere bırakır.

1910’dan sonra Britanya Adalarında soyu tükenen balık kartalı, 1959’da seçilmiş türlerin denetim altında üretilmesiyle yeniden çoğalmıştır. Aynı biçimde, türün Kuzey Amerika kıtasındaki nüfusu büyük olasılıkla DDT kalıntılarının sorumlu olduğu çevre kirliliği nedeniyle 1950’lerden sonra hızla azalmışsa da, 1980’lerde yeniden artmaya başlamıştır. Türkiye’de bu kuşların bilinen tek üreme bölgesi Kızılırmak deltasıdır. Göç sırasında da az sayıda görülür.

<p>The post Balık Kartalı first appeared on BilgimNette.</p>

Balık üretimi büyük ölçüde ticari amaçla ve gıda pazarına yönelik olarak yapılırsa da, birçok devlet işletmesi, daha çok amatör balıkçılığı özendirmek için, göl, akarsu ve denizlerdeki balık varlığını artırmak amacıyla balık üretir. Av ve sofra balıklarının yanı sıra, her zaman geniş bir pazan olan havuz ve akvaryum balıkları ile amatör ve ticari balıkçılıkta yem olarak kullanılan küçük balıkların üretimi de oldukça büyük çaptadır.

Bütün dünyada üretimi en yaygın olan su ürünleri sazan, alabalık, hem besin hem inci kaynağı olan istiridye, tarak ve midyedir. Ayrıca birçok Avrupa ülkesinde ve ABD’de, açık denizde kurulacak ıstakoz çiftlikleri konusunda çalışmalar yapılmaktadır. Bugün SSCB’de en çok mersinbalığı, ABD ve İskoçya’da som balığı, Türkiye’de ise alabalık , sazan ve sudak yetiştirilir.

<p>The post Balık Üretimi first appeared on BilgimNette.</p>