Sakalibe, tekil SIKLAB, ortaçağda Müslümanların egemenliği altındaki İspanya’da Slaviara verilen ad. Sonradan ordudaki bütün köleler için kullanılmaya başlamıştır. 10. yüzyılda Germenler Avrupa’nın doğusuna düzenledikleri seferlerde tutsak aldıkları Slaviarı İspanya’da köle olarak satıyorlardı. Bu tutsaklarla birlikte Galicia, Lombardia, Calabria ve Frank topraklarından getirilen, çoğunluğun u genç erkeklerin oluşturduğu kölelere önce İslam dini benimsetiliyor ve Arapça öğretiliyordu. Daha sonra da bunlar orduda hizmet etmek ya da sarayda çalıştırılmak üzere eğitiliyordu.
Emevi hükümdarlar Iber Yarımadası ve Kuzey Afrika’daki topraklarını genişletmeye yönelik politikaları doğrultusunda zamanla daha fazla Sakalibe edindiler. III. Abdurrahman’ın yönetimi (912-961) sırasında köle sayısının 4 binden 14 bine çıktığı söylenir. Sakalibe sayısının artması, Müslüman toplumu içindeki konumlarını güçlendirdi. Servet, toprak ve köle sahibi olmaya başladılar; içlerinden bilim adamı ve şairler yetişti; ordu da ve devlet görevlerinde yükselerek başkentte önemli bir siyasal güç durumuna geldiler. Aynı dönemde Emeviler Sakalibeyi, yönetirnde etkili olan Arap soyluiara karşı bir denge öğesi olarak kullanmaya başladılar. Slav Nacda, 939’da Leon kralı II. Ramiro’ya karşı düzenlenen seferde Emevi ordularına komuta etti.
Sakalibe 1009’da Halife II. Hişam’ın devrilmesinden sonraki 23 yıl boyunca halifeliği denetim altında tutan Kurtuba’daki üç büyük hizipten biri oldu. 1091’e değin süren iç savaş ve karışıklık döneminde Denia, Tortosa, Valencia ve Almeria’da krallıklar kurmalanna karşın öteki hizipleri oluşturan Araplar ve Berberiler gibi hanedan oluşturmadılar . Bu küçük krallıklar 1090-91 yıllarında, Ispanya’yı ele geçiren Murabıtların egemenliği altına girdi.
Yorum yazın