Kız Kalesi:Pazar ilçesinin batı girişinde küçük bir burun üzerinde kurulmuş olan kalenin kara ile bağlantısı yoktur. XIII.-XIV. yy.’da yapıldığı sanılır, bugün sadece gözetleme kulesi kalmıştır.

Rize Kalesi: Merkezde, 480 m2’lik alan kaplayan kale, XIV. yüzyıl başlarına, Cenevizliler dönemine tarihlenmektedir. iç Kale ve Aşağı Kale’den oluşur. Surlarının yüksekliği 15 – 20 metre arasında değişmektedir. Yoğun yerleşim nedeniyle Aşağı Kale tamamen yok olmuş, kısmen günümüze ulaşan iç Kale ise, 1987’de restore edilmiştir.

Bozuk Kale:İl merkezinin 10 km doğusunda, Gündoğdu’da, dere kenarında konumlanır. Karadeniz sahillerinde sıkça görülen küçük Ortaçağ kalelerinden biridir.

Ciha Kale:Pazar ilçesinde sahilden 7 km içeride, Yücehisar Köyü sınırları içinde yer alır. Kapısı kuzeydoğudadır ve iki kule ile desteklemiştir.

Kala-i Bala:Çamlıhemşin ilçesinin 40 km güneyinde, Hisarcık Köyü sınırları içerisindedir. Varoş Kale olarak da anılır. 150 metre yüksekliğinde bir tepenin üzerine kurulu kalenin yapım tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Kare planlı kalenin 16 burcu ve bir gözetleme kulesi vardır.

Zeleki Kalesi:Çayeli ilçesinin doğusunda yer alan kale, Bizans dönemine tarihlenir.

Zil Kale:Ortaçağın sonlarında yapıldığı tahmin edilen kale Çamlıhemşin ilçesinde, Fırtına Deresi’nin batı yamaçları üzerine kuruludur. Dere yatağından yaklaşık 100 metre yükseklikteki bir kaya kütlesinin üzerinde moloz taş kullanılarak inşa edilmiştir. Bölgenin en dikkate değer tarihi eserlerinden biri olan kale dört katlıdır.

<p>The post Rize Kaleleri first appeared on BilgimNette.</p>

Rize’de ev mimarisinde yapı malzemesi olarak çoğunlukla ahşap ve taş tercih edilir. Ahşap kotabulunan ve işlenebilen i yapı malzemesi olduğu sıklıkla kullanılır.

Ormanlardaki zengin floraya rağmen çam, lad kayın gibi ahşabın dayar türlerinin yapı malzeme olarak kullanımı daha yaygındır. Kıyı kesiminde kestane, iç kesimlerde is çarn, yakın çevrede elde edilebilmesi nedeniyle eı çok tercih edilen yapı malzemeleridir. Bunların haricinde ceviz, meşe, karaağaç gibi daha az bulunan sert ağaç türlerine de yer verilir.

Ahşabın yanı sıra, daha a bulunması nedeniyle ikin: derece kullanılan yapı malzemesi taştır. Özellikle kıyı kesiminde çatı ve bacalarda tuğla, kiremit gibi pişmiş toprak tercih edilir. Yörede başlıca üç tip yapı sistemi uygulanır. Bunlardan birincisi, ahşap yığrna yapı sistemidir. Dikmeler kullanılmadan, ahşabın yatay olarak üst üste bindirilmesiyle kurulan yığma yapı sistemine daha çok, ahşabın bololduğu iç kesimlerde ve yaylalarda rastlanmaktadır. ikinci yapı sistemi ise, ahşap çatma ya da iskelet yapı sistemidir. Üçüncüsü ise, karma yapı sistemidir. Bu sistemde genellikle 50 cm. kalınlığında moloz taşla yapılan temel duvarlar yükseltilerek bodrum kat oluşturulur ve üzerine ahşap çatma katı inşa edilir.

Yapı sistemi ve dış duvar dolgulan ne olursa olsun. Rize yapılarının çatı kuruluşunda iklim koşulları önemli etkendir. Duvarların yağmurdan korunabilmesi için saçaklar olabildiğince geniş tutulur. çatı arasına yapılan havalandırmalarla, nemden kaynaklı çürüme engellenir. çatı yüzeyleri üç ya da dört eğimli olabilir. Eğimlere göre farklı görsel etki yaratan bu çatı türleri, yörede sırayla ‘serner’, ‘üç omuz’, ‘dört omuz’ olarak adlandırılır. Evlerin dış cepheleri süsleme ve mimari açıdan vurgulanarak ön plana çıkarılmıştır. Evler genellikle yamaçların eğimine uyarak bodrum kat üzeri iki kattan oluşur. Bodrum katı ahır olarak kullanılmıştır. Genellikle ahırlara evin her iki cephesinden de giriş bulunmaktadır. Çamlıhemşin ve Fındıklı konutlarında bodrum katında genelde iki ahır bölmesi bulunur. Bunların üzeri düzgün kesme taştan yapılmış, basık kemerlerle taşınan tonoz örtülere sahiptir.

Eskiden bu evlerde kalabalık ailelerin yaşadığı düşünülürse, ahıra büyü önem verildiği görülmektedir. Ahırların içinde hayvanların beslendiği yemlikle su içtikleri yalaklar bulunmaktadır. Doğu Karadeniz evleri ülkemiz diğer bölgelerindeki evlere göre farklılıklar gösterir. Türk evinde en önemli mekan oda iken, Karadeniz evinde mutfaktır (aşhane). Mutfak günlük hayatın geçtiği mekandır. Mutfaktan salona (hayat) geçilir. Salon evin merkezindedir ve yamaca bakar, manzara açık konumdadır. Önüne sıra pencereler, gerisinde de genellikle ahşap bir sedir yer alır. Salonun sağında solunda odalar yer almaktadır. Odalara, dışardan başka bir giriş de olabilmektedir. Bu odaların çoğunda Bursa kemerli şömine ve banyo bulunur. Rize merkezdeki Tuzcuoğulları Konağı ile bugün müze binası olan Sarı Ev, Fındıklı İlçesindeki Çağlayan Mustafa Hacaloğlu Konağı ile Şevket Ataç Evi, Çamlıhemşin ilçesindeki Reyhanlılar Konagı gibi örneklerini çoğaltabileceğimiz ve birçoğu XVIII.-XIX. yüzyılı; ait halk mimarisi örneği mevcuttur.

<p>The post Rize Yerel Mimari first appeared on BilgimNette.</p>

1204’te ııı. Haçlı Seferi’nden sonra ise, Trabzon Rum İmparatorluğu eğemenliğini yaşar. Fatih Sultan Mehmed döneminde kentte Osmanlı egemenliği başlar. I. Dünya Savaşı’nda 9 Mart 1916’da Rus işgaline uğrayan Rize, 2 Mart 1918’de işgalden kurtulur. Daha önce Trabzon vilayetine bağlı sancak merkeziyken, Cumhuriyet sonrasında 1924’te il olur.

Mustafa Kemal Atatürk’ün Rize’ye Gelişi. (17 Eylül 1924 )

<p>The post Rize’nin Tarihi first appeared on BilgimNette.</p>

Rize Bezi : Geçmişteki uygulamalarla karşılaştırıldığında Cumhuriyet döneminde kenevir üretiminin yerini giderek çay üretimine bırakması ve dokumalarda pamuk ipliğinin kullanılmasıyla dokumaların nitelikleri de değişmiş, ilde kenevir üretimine dayanan dokumacılık giderek azalmıştır. Genel olarak Rize bezi diye bilinen bezelerde (feretiko, keten, şut bezi) daha çok kenevir ipliği, kimilerinde de pamuk ipliği kullanılıyordu.

Sepetçilik : Rize’de arazi yapısının dağlık ve engebeli oluşu taşımacılığın büyük oranda insan gücüyle yapılmasını mümkün kılar. Böylelikle arazi yapısı, bölgede sepetçilik ya da sepet örücülüğü adı verilen ve yıllardır varlığını koruyan geleneksel mesleğin yaşatılmasına imkan sağlamıştır. Yörede üretilen ve kullanılan sepetler taşınması amaçlanan ürüne göre tasarlanmaktadır; dolayısı ile de tasarımlarında farklılıklar görülmektedir. Örneğin; meyve sepetleri ince, uzun ve koni biçimindedir, bunlarda çoğunlukla üzüm toplanır. Çay toplama sepetleri ise daha çok iki ayaklıdır, ağız kısmına doğru gövdesi genişler ve ayaklarından bağlanan iplerle sırta asılarak taşınır. Ayaklı olmayan sepetler ise genellikle yayvan saplıdır.

Hasır Örücülüğü : Hasır örücülüğü Rize’de 1920’li yıllarda mısır koçanlarının yaprakları kullanılarak hasır iskemle örücülüğü ile başlamış ve yörede gelişmiştir. O yıllarda evlerde kadınlar mısır koçanlarının kabuklarını soyup kuruttuktan ve ördükten sonra iskemle örme dükkanlarına satmaktaydılar. İskemlenin dört ayağını birbirine bağlayan ve balıksırtı ve hasır örgü çeşitlemeleri mevcut olan örücülüğün uzun yıllar sarmaşık, mısır kapçığı ve mısır fidesinden elde edilen iplerle yapıldığı görülmektedir. Bugün, azda olsa yörede devam eden bu gelenek çoğunlukla sentetik elyaftan hazırlanmış iplerle yapılmaktadır.

<p>The post Rize’de El Sanatları first appeared on BilgimNette.</p>