Diğer İsimleri: Kavza kökü.

Bitkinin Özellikleri: Otsu, bir yıllık bir bitkidir. Çiçek, kırmızı veya beyaz renkli olup çiçek rengine göre isimlendirilir. Turpa benzer.

Kullanım Önerileri: Basura (babasıl-hemoroit) karşı ve basur memelerinden ileri gelen rahatsızlıkların giderilmesinde yararlanılır.

<p>The post Behmen first appeared on BilgimNette.</p>

Diğer İsimleri: Küçük kırlangıç otu, yağlı çiçek, düğün çiçeği.

Kökeni ve Yayılışı Şekli: Kuzey, Batı ve Güney Anadolu’da yaygın olarak yetişir. Ülkemizde 78 türü vardır. Tedavi amacıyla kullanılan türleri; yakıcı düğünçiçeği (R. acer), yumrulu düğünçiçeği (R. bulbosus), basurotu (R. jicaria), bataklık düğünçiçeği (R. seelerotus)’ dir.

Bitkinin Özellikleri: Küçük boylu olup çalılıklar altında yetişen bir yıllık otsu bir bitkidir. Yaprakları 3 parçalı ve yeşilimtırak renklidir. Çiçekleri, Nisan-Temmuz aylarında açar. Çiçek nadiren beyaz renkli olsa da genellikle altın sarısı renktedir. Çiçekleri sabahları açar, akşamları kapanır. Kökü küçük, yumruları yaprakların arasındadır.

İçerikleri: Etkili maddesi, tüylerinde bulunan doymamış laktan türevieri(ranunculin, protoaneonin)’dir. Bu madde, yakıcı olup taze drog tahriş edici-kızartıcı ve zehirlidir. Ayrıca, saponin, glikozit, yakıcı uçucu yağ içerir.

Kullanım Önerileri: Drog olarak, eskiden beri kullanılmaktadır. Kullanılan kısımları kökleridir. Haricen, merhem halinde ve kavak merhemi ile birlikte basur memelerinden kaynaklanan şikayetler için kullanılır. Günde iki defa sürülür se iyi sonuç alınır. Ayrıca, kabız edici ve yara iyi edici özelliği vardır. Taze drog, tahriş edicidir.
Ranuneulus seelerotus (bataklık düğün çiçeği) türü, zehirli olup haricen kızartıcı ve kan toplayıcı olarak yararlanılır.
Not: Dahilen kullanılışı zararlıdır.

<p>The post Basurotu first appeared on BilgimNette.</p>

Kökeni ve Yayılışı Şekli: Anavatanı, Kuzey-Batı İran, Kuzey Kafkasya, Hazar Denizi dolayları ve Kuzey Anadolu’dur. Yabani formları, Türkistan’a kadar olan bölgede, batıda Avrupa’nın güney bölgelerine ve Güneyde ise Kuzey Afrika’ya kadar olan bölgelerde bulunur. Yunanistan ve Roma’ya Anadolu’dan geçmiş ve oradan da Avrupa’ya yayılmıştır. M.Ö. 650 yıllarından itibaren yetiştirilmektedir. Bugün, Avustralya hariç dünyanın her ülkesinde yetiştirilmektedir.

Bitkinin Özellikleri: Çok yıllık, 3-5 m yüksekliğinde bir ağaçtır. Yapraklarını döker. Çiçekleri iri ve pembe renklidir. Meyvesi, limondan büyük, tüylü-tüysüz, sarı renkli, mayhoş tadında, sert dokulu ve küçük çekirdeklidir.

İçerikleri: Meyvesi; vitamin, mineral, tanen ve şekerce zengindir. Özellikle, C vitamini bakımından zengindir.

Kullanım Önerileri: Meyve, çiçek, yaprak ve çekirdeğinden faydalanılır. Meyvesinden komposto, reçel ve jöle yapılır. Tanence zengin olan ve erken hasat edilen yeşil renkli meyveler, külde pişirilerek yenir. Zira tanen, büzüştürücü etkisinden dolayı ağzı ve dili burar, yutmayı ve meyvenin yenmesini zorlaştırır. Meyve olgunlaştığı zaman sararır ve yukarıdaki sakıncaları kalktığından yemesi kolaylaştığı gibi bir zevk halini alır. Son zamanlarda, bol sulu ve taneni az çeşitler geliştirilmiştir.

Ayva; kanın temizlenmesi, dizanteri ve ishali önleme, ince bağırsak iltihabını kurutma, mide-bağırsakları güçlendirme, kalp çarpıntısını ve sıkıntısını giderme, karaciğer tembelliğini kaldırma, safra akışını sağlama, müzmin öksürüğü ve bronşiti durdurma, veremi önleme ve iyileştirme, kadınların beyaz akıntısını kesme, kan kusmayı durdurma, ağızdan su gelmesini önleme, vücudun gelişmesini teşvik etme, zihinsel aktiviteyi ve cinsel arzuyu artırma, kabızlık yapma bakımından yararlanılır.

Merhemi: Göz iltihabının kurutulması, deri hastalıklarının tedavisi ve yanıkların iyileştirilmesinde faydalanılır. Hazırlanan merhem, el-ayak- dudak ve meme çatlaklarını iyileştirir, boyun ve yüz kırışıklıklarını giderir, egzama kaşıntısını durdurur, basur memelerinden ileri gelen şikayetleri önler. Suyu ile yapılan gargara, boğaz iltihaplarını kurutur.

Çekirdeği; boğaz ağrılarında, boğazda olan gıcıklanmalar ve kızarıklıklarda, ses kısıklığında faydalıdır. Göğsü yumuşatır. Bu maksatla, sıcak sütte kaynatılıp içilir. Kaynatılarak hazırlanan çayı (infüsyon çayı); öksürüğü keser. Bu çaydan, yemek aralarında birer bardak içilir.

İnfüsyon çayı; basur memelerinin iltihabını kurutur. %3 ‘lük dekoksiyonu ise uykusuzluk ve sinirlilik hallerinde yatıştırıcı olarak kullanılır. Bu çayaynı zamanda, ateşi düşürür, kumaş boyamada kullanılır.

Meyvesi, bal ile birlikte pişirilerek lapa elde edilir. Bu lapa, meme üzerine sarıldığı zaman, sütten ileri gelen meme şişliğini indirir ve sancısını durdurur.

Losyon: Yağlı ciltlerin temizliği için hazırlanır. Meyve kabuğu soyulur ve ispirto içerisinde 7-10 gün bekletilir. Hazırlanan losyon, cilt üzerine sürülerek kullanılır.

Meyve kabuğu etlice soyulup sıkılarak çıkarılan su ile 10-15 dakika süreyle el ve cilt ovulursa, sudaki vitamin vücuda girer.

Not: Ayvanın çiğ yenmesi önerilmez. Yüksek tansiyonu olanlar ile kabızlık sorunu olanlar yemezler.

<p>The post Ayva first appeared on BilgimNette.</p>

Diğer İsimleri: Hint kestanesi.

Kökeni ve Yayılışı Şekli: Asya-Hindistan kökenlidir. Ülkemizde ve Avrupa’da da yetişir. Avrupa’da süs bitkisi olarak yetiştirilir. 17. yy başlarında Avrupa’ya (Fransa’ya), İstanbul’dan götürülmüştür.

Bitkinin Özellikleri: Çok yıllık, 10-12 m yüksekliğinde, dallanan bir ağaçtır. 5-7 parçalı olan yaprakları, iri, etli ve kenarları dişilidir. Çiçekleri Nisan-Temmuz ayları arasında açar. Çiçekleri beyaz ve nadiren de kırmızı renklidir. Meyveleri, kestaneye benzer fakat daha iridir. 1-3 adet tohumlu bir kapsüldür. Olgunlaşan meyveleri, sonbaharda yere düşer. Çatlayan meyve, kabuklarından ayrılır. Tohumların kabuk renkleri, kahverengi renkte ve parlaktır. Yol kenarlarında ve parkıarda süs bitkisi olarak da değerlendirilir.

İçerikleri: Yaprak ve çiçekte az miktarda fakat tohum ve kabukta fazla olmak üzere nişasta, sabit yağ, saponin, tanen, flavonoidler, aesculin ve fraxiin glikozitleri kateşik tanen, kumarin türevierini içerir. Tohum; sabit yağ, nişasta, glikozitler (aescin, aeskulin), şekerler, flavon türevieri içerir.

Kullanım Önerileri: Faydalanılan kısımları, çiçek, kabuk ve tohumlarıdır. Kabuklardan genellikle tentürü hazırlanır ve tentürü kullanılır. Hazırlanan tentür, 35 derecelik etil alkolde seyreltildikten sonra yararlanılır. Tedavi amacıyla, seyreltilmiş tentürden günde 3-4 defa birer fincan içilir.

Hemoroit-babasıl, varis ve atardamar iltihabını kurutmada ve ödem çözmede başarı ile kullanılır. Tanenden dolayı büzüştürücü- sıkılaştırıcı-güçlendirici özelliğe sahiptir.

Tohumları; romatizma ve mafsal ağrıları ile deri çatlaklarının tedavisinde değerlendirilir.

Kabuk, basur memelerini küçültür, ateşi düşürür, kanı durdurur, ishali önler. Kabuktan, toz halinde günde ve birkaç defada 1 g alınır. Veya %5’lik infüsyon çayından yemek aralarında olmak üzere birer bardak içilir.
Çiçek ve yaprakları da kabuğun etkisine sahiptir.

Tohumlardan hazırlanan ilaçlar, damarların daraltılması ve kılcal damarların çatlamasını önlemek maksadıyla kullanılır. Hazırlanan infüsyonu, kabuk etkisine sahiptir.

Not: Normal dozda, belirlenmiş bir yan etkisi yoktur.

<p>The post At Kestanesi first appeared on BilgimNette.</p>